هفت‌رنگ‌سازی در کاشی ایرانی: از کوره تا دیوار

هفت‌رنگ نام یک تکنیک است، نه فقط یک شماره. در این روش کاشی اول با لعاب سفید پخته می‌شود، بعد رنگ‌ها یکی‌یکی روی لعاب نشانده می‌شوند و قطعه بار دوم به کوره می‌رود. همین پخت دوم است که رنگ‌ها را شفاف و ماندگار می‌کند.

محدودیت رنگ، خلاقیت را بیشتر می‌کند. استادکارهای اصفهانی با همان لاجورد، فیروزه، اخرا، شنگرف، سبز، سیاه و سفید، باغ‌هایی ساخته‌اند که قرن‌ها زنده مانده‌اند. راز کار در ضخامت یکنواخت لعاب و کنترل دقیق دمای کوره است؛ اگر دما چند درجه بالاتر برود، رنگ‌ها در هم می‌لغزند.

«ابزار درست، کار را سریع‌تر نمی‌کند؛ اشتباه‌های اجتناب‌پذیر را حذف می‌کند.»

— یادداشت کارگاه ماهورا

امروز کارگاه‌های کوچکی مثل ماهورا همچنان همین روش را با ابزار مدرن‌تر ادامه می‌دهند. تفاوت اصلی در کوره‌های برقی با کنترل دیجیتال است، اما دست، چشم و تجربه هنوز همان چیزی است که تفاوت را می‌سازد.